Praten lost niks op
Ik geloofde eigenlijk diep van binnen niet dat praten kon helpen bij het oplossen van je problemen. Ook niet toen ik al een tijdje als psycholoog werkte.
Als ik een client tegenover me had die boos of bang was en zei “maar wat los ik nou op met een beetje praten” dan dacht ik stiekem van binnen “je hebt ergens wel gelijk”
Een aantal jaren geleden veranderde mijn standpunt. 
Toen ik voor het eerst leerde om écht te delen, om comleet eerlijk te zijn over wat er in me omging; mijn angsten en twijfels, mijn pijn en mijn verdriet. Maar nog steeds wist ik niet zo goed wat ik nou kon zeggen tegen de client die riep “maar wat helpt praten nou?”
 
Een muur opbouwen
 Totdat ik me realiseerde: als je in je eentje blijft worstelen met je pijn dan sluit te daardoor je hart af. 
Om de pijn van andere mensen te verbergen, bouw je gewild of ongewild een muur om je hart heen. 
Wanneer je praat over wat er van binnen speelt, wanneer je je pijn werkelijk kunt delen in verbinding dan opent je hart zich weer. En daar zit de helende kracht.
Natuurlijk kan het fijn en helpend zijn om soms een ander perspectief te krijgen, als iemand kritische vragen stelt, of je tips kan geven. Maar de werkelijke waarde zit in het openstellen van je hart en verbinding kunnen maken met een ander in je pijn. Want om dat te kunnen doen, is het namelijk nodig dat je zelf verbinding met je eigen pijn gaat maken. Twee stappen die enorm helend zijn. 
 
Tips om te praten over je gevoelens
Hoe doe je dat nou, praten over je gevoelens?
Hier zijn een paar tips waarmee je zou kunnen oefenen: 
 
1. Houd het bij jezelf. Begin met “ik voel me..” Sommige mensen hebben de neiging om naar anderen te wijzen als ze gekwetst zijn door iemand, maar bij het delen van jouw pijn gaat het om wat dit met jòu doet; hoe voel jij je eronder, wat is het effect op jou? Ook is het soms verleidelijk om jezelf van de pijn te distantiëren door in algemene termen te gaan praten ” dan voelt iedereen zich xxx”  het gaat nu niet om iedereen, het gaat om jou. Hoe voel jij je? 
 
2. Neem de tijd om even stil te staan bij wat er in je omgaat. Misschien voel je iets; een sensatie in je lichaam, misschien kun je het zelfs labelen als een emotie, of ben je je bewust van bepaalde gedachten. Het maakt niet uit, er is geen goed of fout, het enige wat je zo goed mogelijk kunt doen is eerlijk zijn. En als je het echt niet weet is het ook ok om te zeggen “ik weet niet goed hoe ik me voel”. 
 
3. Weet je eigenlijk al heel goed wat er in je omgaat maar vind je het lastig om dit met iemand te delen? Dan kan het ook helpen om het op te schrijven. Je kunt dat je aantekeningen oplezen of aan de ander geven. Ook kan het soms helpen om niet tegen over elkaar te gaan zitten maar bijvoorbeeld te gaan wandelen. Door de beweging in je lichaam van het lopen en dat je elkaar niet steeds aankijkt kan het de drempel verlagen om te praten. 
 
Heb jij nog meer tips? Deel ze vooral met me!  
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *